Home

Veldmedewerker

Herman Vos

´Dit werk is de vervulling van een jongensdroom´

 

Vanuit zijn woonplaats Burgum rijdt Herman Vos regelmatig naar de provincie Groningen. Als veldmedewerker onderhoudt hij gedurende het broedseizoen intensief contact met 39 boeren van het collectief Groningen West ter ondersteuning van het weidevogelbeheer. Werk dat hij doet met plezier en passie.

 

Voorzichtig trekt hij met beide handen het lange overhangende gras uit elkaar. Daaronder wordt een slordig bedje zichtbaar van strootjes: een verlaten kievitsnest. ´Zie je die stukjes eierschaal liggen op de bodem? Dat betekent dat het legsel is uitgekomen. Dat vind ik nou prachtig om te zien.´

Herman Vos kreeg zijn kennis over weidevogels met de paplepel ingegoten. Als negenjarige jongen trok hij in het voorjaar met zijn vader en opa het veld in op zoek naar kievitseieren. Vooral van zijn opa leerde hij de kneepjes van het vak. ´Hij deed een dutje bij een toegangshek en als hij dan z´n ogen weer opendeed vroeg hij: vertel maar, waar liggen de nesten en hoeveel eieren liggen er in?´ De echte kenner kon het antwoord opmaken uit het gedrag van de vogels, om daarna rechtstreeks naar het nest te lopen en de eieren te rapen. Die kunst waren de oude Friese ´ljipaai sykjers´ nog machtig. Oude, haast vergeten kennis. Met een grijns stelt hij zich hardop voor wat zijn vader en opa er van zouden denken, als ze wisten dat hij die als kind opgedane kennis nu gebruikt als weidevogelbeschermer. Ze zouden wat trots zijn.

Het is een kille junidag. We lopen door het hoog opgeschoten gras van een nog ongemaaid weideperceel aan de Zuiderweg. Een stevige noordwester slaat ons de ene regenvlaag na de andere in het gezicht. Boven ons het geluid van alarmerende grutto´s en tureluurs. ´In dit perceel  zitten zeker nog vier tureluurpaartjes met kuikens, de gruttokuikens zitten al in het perceel ernaast waar ze gemakkelijker voedsel kunnen vinden´, stelt Vos vast. En dan waarschuwend: ´We lopen niet verder want zolang je de vogels verstoort kunnen ze hun kuikens niet warm houden en dan zijn ze met dit weer in een oogwenk onderkoeld.´

Toch moet Vos ook met dit weer het land op, om de percelen met een uitgestelde maaidatum te inventariseren. Zolang er weidevogels verblijven, mag er immers niet gemaaid worden. Na zijn ronde over het land brengt Vos verslag uit bij de boer. Is het perceel verlaten dan geeft hij het vrij voor de eerste snede, zo niet dan legt hij de boer een ´contractje´ voor waarin het perceel is ´opgeplust´ naar een latere maaidatum.

Het zal lang niet altijd uitkomen in de bedrijfsplanning, beseft Vos maar in de twee jaar dat hij als veldmedewerker actief is voor het collectief Groningen West heeft dat nog nooit tot conflicten geleid. ´Ik kijk naar wat wenselijk is voor het weidevogelbeheer, de boer kijkt vanuit zijn bedrijfsbelang, dat verschil moet je heel goed in het oog houden. Het is cruciaal dat je goed kunt uitleggen waarom je bepaalde keuzes maakt. Ik merk dat boeren dan best bereid zijn om mee te denken.´

De functie van veldmedewerker werd in 2016 ingevoerd om het weidevogelbeheer in het kader van het ANLb te professionaliseren. Weer iemand erbij om de boeren op de vingers te kijken, zou je met enig cynisme kunnen denken. Maar het tegendeel is het geval, bezweert Vos. ´Mijn indruk is dat de boeren de samenwerking met de veldmedewerker juist toejuichen. Aan hem hebben ze iemand met verstand van zaken die advies kan geven bij het nemen van beslissingen. Ze zien de veldmedewerker eerder als een steuntje in de rug, tenminste dat is mijn ervaring.´

Goed en regelmatig contact onderhouden met de boeren is daarbij cruciaal, weet Vos. Daarom gaat hij na een kijkje op het land gewoonlijk even aan op de boerderij om de stand van zaken te bespreken. Vos leerde de beginselen van het weidevogelbeheer bij de agrarische natuurvereniging Hollands Noorden waar hij sinds zeven jaar werkt. Inmiddels deelt hij de daar opgedane kennis als cursusleider voor het Noord-Hollands Landschap bij de opleiding van vrijwillige weidevogeltellers. Het is werk dat veel voldoening brengt, zegt Vos, die een loopbaan bij de Rabo-bank afbrak om te ontsnappen aan het keurslijf van een kantoorbaan. En daar is hij met zijn huidige werk als weidevogelbeschermer volop in geslaagd, constateert hij. ´Moet je je voorstellen, ik ben elke dag buiten in de natuur, ik ben eigen baas en kan mijn dag helemaal zelf indelen. Voor mij is dit werk de vervulling van een jongensdroom.´

 

Bert Hidding

Veldmedewerker


Terug naar het overzicht

Webdiensten - Plus Automatisering